Er is niets mis met je strategie. Er is iets mis met hoe we leiden.
Er is iets aan het verschuiven in organisaties. Je merkt het in gesprekken met leiders, in de dynamiek van teams en misschien ook wel in jezelf. Wat jarenlang werkte, sturen op resultaat, optimaliseren van processen en strak organiseren op efficiëntie, lijkt steeds vaker zijn grens te bereiken.
Ondanks alles wat we hebben opgebouwd, zien we dat mensen vermoeider raken, minder betrokken zijn en vaker het gevoel hebben dat ze vooral functioneren in plaats van echt leven. Onderzoek van onder andere de World Health Organization en Gallup laat zien dat dit geen incident is, maar een bredere beweging die zich wereldwijd aftekent.
Om het concreet te maken:
- Jaarlijks gaan er wereldwijd 12 miljard werkdagen verloren door stress en mentale klachten
- Slechts 23% van de medewerkers voelt zich echt betrokken wereldwijd (in Europa 12%)
- Meer dan 80% ervaart (regelmatig) uitputting
- Dit leidt wereldwijd tot een economisch verlies van ongeveer 1 biljoen dollar per jaar
Dat zijn indrukwekkende cijfers, maar wat ze vooral laten zien, is dat we te maken hebben met een dieper liggend vraagstuk. Dit is geen probleem dat je oplost met nog betere systemen of slimmere strategieën. Het raakt de kern van hoe we naar leiderschap kijken.
Want hoe kun je mensen werkelijk leiden als het contact met de menselijke kant; in jezelf én in de ander, onder druk staat?
Veel leiders zijn gevormd in een wereld waarin denken centraal staat. Analyseren, KPI’s, sturen en presteren vormen de basis. Dat heeft ons veel gebracht, maar het blijkt niet voldoende. In een tijd waarin complexiteit en verandering toenemen, wordt juist het vermogen om te voelen, af te stemmen en aanwezig te zijn steeds belangrijker.
Interessant genoeg bevestigt onderzoek van onder andere Businessolver en Catalyst dat organisaties die ruimte maken voor empathie en mensgericht leiderschap niet alleen een gezondere cultuur hebben, maar ook beter presteren:
- Tot 56% hogere omzetgroei
- Tot wel 8,5 keer meer betrokkenheid binnen teams
Met andere woorden: menselijkheid is geen ‘zachte’ factor. Het is een strategische kracht.
De leider van de toekomst onderscheidt zich dan ook niet door meer controle of scherpere sturing, maar door het vermogen om echt contact te maken. Met zichzelf, met anderen en met wat er in het moment nodig is. Dat vraagt om een verschuiving van doen naar zijn. Van controle naar vertrouwen. Van afstand naar verbinding.
Misschien is dat wel de echte reset waar we middenin zitten. Geen nieuwe methode, maar een andere manier van aanwezig zijn. Een manier die ruimte creëert voor mensen om niet alleen te werken, maar ook te floreren.
De leider van de toekomst is dus niet de perfecte leider, maar van de menselijke leider.
De vraag is alleen: ben jij bereid om die leider te zijn?
Ik ben benieuwd: wat zie jij veranderen in leiderschap op dit moment?
Je weet het allemaal wel. Maar leef je het ook?
De archetypes volgens Jung
De 5 vragen van Carl Jung
Met beide voeten op de grond
Van dramadriehoek naar winnaarsdriehoek: kies voor verbinding
